Δεν πρόκειται να εξωραΐσω τίποτα, αλλά όταν κοιτάζω τη ζωή μου πριν και μετά τη διάγνωση του καρκίνου, αισθάνομαι ότι ζω καλύτερα τώρα. Έκανα επιτέλους τις αλλαγές που φοβόμουν να κάνω. Άφησα την αγχωτική δουλειά για κάτι που με γεμίζει, μετακομίσαμε στην εξοχή, και ξεκίνησα να μαθαίνω καινούργια πράγματα, σπουδές δι’ αλληλογραφίας, μια τέχνη. Το μεγάλο μάθημα; Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η ζωή δεν είναι για να την αναβάλουμε. Πρέπει να τη ζούμε, και μάλιστα καλά.



Comments are closed