Ξέρω πως οι στιγμές αυτές δεν είναι εύκολες και πως κανείς δεν μπορεί πραγματικά να καταλάβει όσα περνάς. Όμως θέλω να σου θυμίσω κάτι βαθύ: ο πόνος, όσο σκληρός κι αν είναι, δεν σημαίνει πως ο Θεός σε έχει ξεχάσει. Αντίθετα, μέσα από τον πόνο πολλές φορές μας ψιθυρίζει πιο δυνατά – μας δείχνει τη δύναμη που δεν ξέραμε ότι έχουμε και μας φέρνει πιο κοντά σ’ Εκείνον και στους ανθρώπους που μας αγαπούν.
Ο πόνος δεν είναι τιμωρία, είναι μια πορεία. Και μέσα απ’ αυτήν, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουμε το “γιατί”, μπορούμε να βρούμε νέο νόημα, υπομονή, πίστη και μια απίστευτη αντοχή που μόνο η ψυχή σου μπορεί να γεννήσει.
Μη σταματήσεις να πιστεύεις στο φως γιατί, όσο μεγάλη κι αν είναι η νύχτα, το φως δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει. Και είναι ήδη μέσα σου.
Με πολλή αγάπη,
Μια κοπέλα που παλεύει όπως και εσύ με την νόσο.



Comments are closed