Άννα Μαρία Χ.

Θυμάμαι τον παππού μου που έλεγε ότι ο καρκίνος δεν θα τον κάνει να ξεχάσει ποιος είναι. Μέχρι την τελευταία μέρα διάβαζε την εφημερίδα του και κουνούσε το κεφάλι του για “όλα αυτά που γίνονται στον τόπο μας”. Τον χάσαμε ήσυχα, αλλά όχι ηττημένο. Έμαθα πως η δύναμη μπορεί να είναι σιωπηλή, μα είναι πάντα παρούσα.