Γιώργος Ν.

Η μάνα μου εμφάνισε καρκίνο στον μαστό όταν ήμουν 17. Θυμάμαι που μου είπε ότι δεν θα αλλάξει τίποτα, δεν θα με αφήσει ποτέ μόνο μου. Και όντως, δεν άλλαξε τίποτα. Πήγαινε στη δουλειά, μαγείρευε, μας μάλωνε, γελούσε. Μόνο όταν έφευγα για το σχολείο έβλεπα στα μάτια της την κούραση. Σήμερα είναι δέκα χρόνια καθαρή. Και κάθε φορά που τη βλέπω, λέω μέσα μου ότι η μάνα μου είναι ηρωίδα.