Ιωάννα Σ.

Η φίλη μου έδινε μάχη με τη λευχαιμία. Κάθε φορά που την έβλεπα, της έλεγα: «Θα το περάσουμε και αυτό». Την πήγαινα στα ραντεβού της, της κρατούσα το χέρι. Κατάλαβα ότι οι μεγάλες κουβέντες είναι περιττές. Η πιο σημαντική βοήθεια είναι η πρακτική, το να είσαι εκεί, να κάνεις δουλειές, να είσαι η φυσική παρουσία που χρειάζεται ο άλλος.