Κυριακή Δημητρίου

Πέρσι στην δουλειά μια πολύ καλή μου συνάδελφος διαγνώστηκε με την νόσο. Ήταν μόνο 36 ετων. Στην αρχή δεν ήξερα πώς να τη στηρίξω. Δεν ήθελα να την κάνω να νιώσει διαφορετική. Της έγραψα ένα μικρό σημείωμα στο γραφείο της: “Είσαι φως και τίποτα δεν μπορεί να το σβήσει.” Το κράτησε κολλημένο στην οθόνη της σε όλη τη διάρκεια των θεραπειών. Όταν γύρισε στη δουλειά μετά τις θεραπείες της, χαμογελούσε πιο πολύ από όλους μας. Ήταν λες και χάριζε φως σε όλο το γραφείο.