Έβλεπα το μωρό μου, και σκεφτόμουν ότι μπορεί να μεγαλώσει χωρίς τη μαμά του.. Να μην ξέρω τι κάνει.. Να μην είμαι δίπλα του να του καρατώ το χέρι.. Να μην με θυμάται καν οταν μεγαλώσει, μόνο σαν μια αφηρημένη έννοια.
ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΨΥΧΟΦΘΟΡΟ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ. ΝΑ ΣΤΕΚΕΣΤΕ ΒΡΑΧΟΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ



Comments are closed