θυμάμαι την μάμα μου να βάζει κοκκινάδι πριν να πάει για χημειοθεραπεία. “Να είμαι όμορφη, γιε μου,” έλεγε. Εγώ έσφιγγα τα δόντια για να μην κλάψω. Κι όμως, ήταν εκείνη που μας στήριζε όλους. Υπήρχα στιγμές που ξέρω πώς λύγισε αλλά ποτέ δεν το έκανε μπροστά στα παιδιά της.



Comments are closed