Ο πατέρας μου ήταν πάντα το στήριγμα όλων μας. Όταν μας ανακοίνωσε ότι έχει καρκίνο, πάγωσα. Δεν ήξερα πώς να φερθώ, τι να πω. Εκείνος όμως ήταν πιο ψύχραιμος από όλους. Μια μέρα μου είπε “εν θα με φοητσιάσει εμένα τούτο το πράμα, έχω περάσει χειρότερα”. Και πραγματικά, πάλεψε μέχρι το τέλος με αξιοπρέπεια και χιούμορ. Από τότε, τίποτα δεν μου φαίνεται τόσο δύσκολο.



Comments are closed