Όταν το πέρασα εγώ, δεν ήταν μόνο ζόρικες οι εξετάσεις, οι χημειοθεραπείες και η απίστευτη ψυχολογική και σωματική κούραση αλλά οι αντιδράσεις των άλλων. Άλλος πανικοβαλλόταν, άλλος προσπαθούσε να με εμψυχώσει υπερβολικά, άλλος δεν ήξερε πως να μου μιλήσει και απέστρεφε το βλέμμα. Αυτό που όντως βοηθούσε ήταν όταν κάποιος απλώς μου μιλούσε κανονικά, χωρίς να με βλέπει σαν ασθενή ή περίπτωση ελεημοσύνης.



Comments are closed