Μάριος Παπαπέτρου

Όταν η αδερφή μου μου είπε “έχω καρκίνο του μαστού”, πάγωσα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Μετά κατάλαβα: απλώς να είμαι εκεί. Την πήγαινα στις εξετάσεις, κάναμε βόλτες όταν είχε δυνάμεις, βλέπαμε σειρές στον καναπέ όταν δεν είχε. Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια, χρειάζεται παρουσία.