Διαγνωστικά τον Μάιο του 23 με επιθετικό καρκίνο του μαστού. ΣΟΚ…
Μόλις το άκουσα έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε… ένιωσα ότι χάθηκε η γη κατω απο τα ποδια μου… Παναγια μου θα πεθανω…δεν ξέρω πως κατάφερα και οδηγησα μεχρι το σπίτι. Μαυρες σκέψεις έτρεχαν μεσα στο μυαλό μου… οι κορες μου, ο αντρας μου γιατι να το περασουν αυτο; θεε μου.. λυπήσουμε, λυγισα έκλαψα και φοβήθηκα, φοβηθηκα πολύ το κλάμα και η απελπισία με κατέλαβαν. Πήρα όμως τις αποφάσεις μου Πήγα στον γιατρο μου και κάναμε πλάνο..
Γιατρέ μου φοβαμε..
θα πεθανω;
θα κάνουμε ότι μπορουμε μου είπε Πεισμωσα… Αμαχητη δεν θα πέσω είπα και το υποσχέθηκα στον εαυτό μου και στην οικογενεια μου θα δώσουμε μια δύσκολη μάχη και θα νικήσουμε.
Σε χρόνο μηδέν έκανα χειρουργείο (ογκεκτομή) άρχισα τις χημειοθεραπειες χάλια η ζωή μου τότε από τις παρενέργειες δεν ηταν και ότι καλύτερο. Επεσαν και τα μαλλιά γυναίκα φαλακρη και με μισό στήθος πολύ το ζόρι. Μετά ακολούθησε η ακτινοβολία και στην συνέχεια η ανοσοθεραπεια. Όλα πήγαν καλά με την βοήθεια του Θεού. Μετά από δύο χρόνια είμαι εδώ και υγιεστατη Χάρι στο Θεό, την Παναγία και τους Αγίους μου που τους επικαλουμουν σε καθε δυσκολια, στον γιατρο μου, το νοσηλευτικο προσωπικο που με αγκαλιασαν σαν να ημουν δικος τους ανθρωπος, τον άντρα μου και τις κόρες μου που στάθηκαν δίπλα μου βράχοι και δεν με άφηναν να λυγισω.
Σας ευχαριστώ και σας αγαπώ!!
Ο καρκίνος μπορεί να είναι ένα θηρίο άγριο μαλιστα μη τον φοβηθείτε όμως μπορεί να ΝΙΚΗΘΕΙ



Comments are closed