Όταν ο πατέρας μου διαγνώστηκε, παραδόξως ήταν ο πιο ψύχραιμος απ’ όλους μας. Εγώ κατέρρεα κι εκείνος μου έλεγε “εν θα με φάει ένας όγκος, κόρη μου”. Στις θεραπείες κουβαλούσε μαζί του πάντα τα αγαπημένα του σταυρόλεξα ενώ δεν σταματούσε να πειράζει τους νοσοκόμους – όταν φυσικά δεν τους ζάλιζε ρωτώντας τους συνέχεια για τις λέξεις που δεν έβρισκε. Μας έμαθε ότι η αξιοπρέπεια δεν χάνεται ούτε στις χειρότερες στιγμές σου.



Comments are closed