Ναστάζια

Στα 33 μου διαγνώστικα με καρκίνο του μαστού, δε φοβήθηκα και δεν το άφησα να με καταβάλει. Σε αυτό βοήθησαν πολύ τα δικά μου άτομα αλλά και οι γιατροί μου που ήταν εξ’αρχής πολύ αισιόδοξες. Φυσικά υπήρχαν στιγμές μου λύγισα πρώτα σωματικά και μετά ψυχολογικά, και αυτό που με βοήθησε πολύ ήταν που ήρθα σε επαφή με άλλες κοπέλες που πέρασαν παρόμοια με εμένα και μιλώντας τους πήρα δύναμη και ήξερα τί να περιμένω. Για μένα αυτό ήταν το πιο σημαντικό, να ρωτήσω, να διαβάσω, να μάθω έτσι ώστε να είμαι προετοιμασμένη για όλα και να μη φοβάμαι, γιατί το άγνωστο είναι αυτό που φοβίζει, όχι η αρρώστια.
Συμβουλή μου σε όσες το περνούν, μιλήστε, ρωτήστε και ενημεωθείτε! Εμείς θα νικήσουμε όχι αυτός!