Ναταλία

Όταν αρρώστησε η αδελφή μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ένα πλάσμα χαρούμενο, γεμάτο ζωντάνια και όρεξη για ζωή. Ακόμη και τις μέρες που πονούσε, έβρισκε τη δύναμη να αστειεύεται. Στο ογκολογικό κάθε μέρα της έγραφα μικρά σημειώματα του τύπου “μην αφήσεις τον φόβο σου να σου πει ποια εισαι” και τα κολλούσα δίπλα απο το κρεββάτι. Ένα πρωί βρήκα πίσω ένα που έλεγε: “Χάρη σε σένα, δεν έσβησα τότε.”