Παναγιώτης Ε.

Ο πατέρας μου το αντιμετώπισε χωρίς πολλά πολλά. Μας είπε απλώς «θα κάνω τις εξετάσεις και βλέπουμε». Δεν ήθελε να εμπλακεί πολύς κόσμος και προτίμησε να κρατήσει χαμηλό προφίλ. Εγώ τον ρωτούσα αν θέλει να τον συνοδεύω και συνήθως έλεγε «αν μπορείς έλα, αλλά μην αγχωθείς». Δεν μιλούσαμε πολύ για την ασθένεια, αλλά άλλαξε ο τρόπος που λέγαμε τα καθημερινά. Έγινε πιο προσεκτικός, πιο ήρεμος, χωρίς να το σχολιάζει. Αυτό με σημάδεψε περισσότερο από τα ιατρικά.