Σάββας Προεστός

Όταν η γυναίκα μου διαγνώστηκε, φοβήθηκα περισσότερο απ’ ό,τι σε όλη μου τη ζωή. Τα παιδιά ήταν μικρά, και δεν τους είπαμε κάτι. Τα βράδια που κοιμόντουσαν, της κρατούσα το χέρι και της έλεγα θα το περάσουμε μαζί. αλΑν και τις πλείστες φορές ένιωθα ότι αυτή έδινε δύναμη σε μένα! Σήμερα, 6 χρόνια μετά τις θεραπείες, κάθε ουλή της είναι και μια υπενθύμιση της δύναμής της!