Στέλιος Ονουφρίου

Θυμάμαι τη μέρα που άκουσα τη λέξη “καρκίνος”. Ένιωσα να μου κόβονται τα πόδια. Εκείνη όμως, μου είπε “θα το παλέψουμε μαζί”. Κάθε πρωί της κρατούσα το χέρι πηγαίνοντας για χημειοθεραπεία. Ήταν κουρασμένη, πονούσε, αλλά δεν σταμάτησε να χαμογελά. Της έλεγα κάθε βράδυ είσαι η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου και το πίστευα.