Στέλλα Χαραλάμπους

Η μαμά μου έχασε τα μαλλιά της, αλλά ποτέ τη δύναμή της. Θυμάμαι να της δένω εγώ το φουλάρι πριν πάει στη θεραπεία, να της κάνω αστεία για να γελάσει. Ήθελα να νιώθει ότι είναι ακόμα η μαμά μου, όχι μια “ασθενής”. Όταν βγήκαν τα καλά νέα, την αγκάλιασα και της είπα ήσουν πάντα η ηρωίδα μου.